غزل شمارهٔ 2583

من پای همی‌کوبم ای جان و جهان دستی

ای جان و جهان برجه از بهر دل مستی

گر عشق بزد راهم ور عقل شد از مستی

ای دولت و اقبالم آخر نه توام هستی

ماییم در این گوشه پنهان شده از مستی

ای دوست حریفان بین یک جان شده از مستی