غزل شمارهٔ 2564

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

قافیہ: ستی

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

گر عشق بزد راهم ور عقل شد از مستی

ای دولت و اقبالم آخر نه توام هستی

رستن ز جهان شک هرگز نبود اندک

خاک کف پای شه کی باشد سردستی

ای طوطی جان پر زن بر خرمن شکر زن

بر عمر موفر زن کز بند قفس رستی

ای جان سوی جانان رو در حلقه مردان رو

در روضه و بستان رو کز هستی خود جستی

در حیرت تو ماندم از گریه و از خنده

با رفعت تو رستم از رفعت و از پستی

ای دل بزن انگشتک بی‌زحمت لی و لک

در دولت پیوسته رفتی و بپیوستی

آن باده فروش تو بس گفت به گوش تو

جان‌ها بپرستندت گر جسم بنپرستی

ای خواجه شنگولی ای فتنه صد لولی

بشتاب چه می مولی آخر دل ما خستی

گر خیر و شرت باشد ور کر و فرت باشد

ور صد هنرت باشد آخر نه در آن شستی

1010

چالاک کسی یارا با آن دل چون خارا

تا ره نزدی ما را از پای بننشستی

1111

درجست در این گفتن بنمودن و بنهفتن

یک پرده برافکندی صد پرده نو بستی

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

من پای همی‌کوبم ای جان و جهان دستی

ای جان و جهان برجه از بهر دل مستی

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 2563

آمد مه ما مستی دستی فلکا دستی

من نیست شدم باری در هست یکی هستی

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 2583

ماییم در این گوشه پنهان شده از مستی

ای دوست حریفان بین یک جان شده از مستی

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 2584

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور