رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1641رباعی شمارهٔ 1641شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: رهہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںما مردانیم نشسته بر تنگ درهمائیم که شیر و گرگ بر ما گذره2نقل کریںبا فقر و صفا به هم درآمیختهایمچون درگه ارتضاع آن میش و بره◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمما را می کهنه باید و دیرینهوز روز ازل تا بابد سیری نهرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1640اگلی نظممانندهٔ زنبیل بگیر این روزهتا روزه کند ترا به حق دریوزهرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1642زمینہم وزن و قافیہ نظمیںآن را که بود نور نبی در بشرهحاجت نبود به طول و عرض شجرهجامی»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 146بفروخت مرا یار به یک دسته ترهباشد که مرا واخرد آن یار سرهرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1615ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمما را می کهنه باید و دیرینهوز روز ازل تا بابد سیری نهرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1640
اگلی نظممانندهٔ زنبیل بگیر این روزهتا روزه کند ترا به حق دریوزهرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1642
