رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 700رباعی شمارهٔ 700شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: شانگویدصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںدل هرچه در آشکار و پنهان گویدزانموی چو مشک عنبرافشان گوید22نقل کریںاین آشفته است و او پریشان دانمکاشفته سخنهای پریشان گوید◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدلها به سماع بیقرار افتادندچون ابر بهار پر شرار افتادندرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 699اگلی نظمدوش آن بت من همچو مه گردون بودنی نی که به حسن از آفتاب افزون بودرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 701◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدلها به سماع بیقرار افتادندچون ابر بهار پر شرار افتادندرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 699
اگلی نظمدوش آن بت من همچو مه گردون بودنی نی که به حسن از آفتاب افزون بودرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 701
