رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1920رباعی شمارهٔ 1920شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ستهشویہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںگر صید خدا شوی ز غم رسته شویور در صفت خویش روی بسته شوی22نقل کریںمیدان که وجود تو حجاب ره تستبا خود منشین که هر زمان خسته شوی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگر سوزش سینه را به کس میداریوز مهر ضمیر پر هوس میداریرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1919اگلی نظمگر عاشق روی قیصر روم شویامید بود که حی قیوم شویرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1921◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگر همچو فلک سالک پیوسته شویآخر چو زمینِ پست بنشسته شویعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 20◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگر سوزش سینه را به کس میداریوز مهر ضمیر پر هوس میداریرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1919
گر همچو فلک سالک پیوسته شویآخر چو زمینِ پست بنشسته شویعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 20
