عطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 20شمارهٔ 20شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ستهشویہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگر همچو فلک سالک پیوسته شویآخر چو زمینِ پست بنشسته شوی2نقل کریںای بس که دویدم من و عشقش میگفت:آهسته تَرَک! که زود آهسته شوی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا کی باشی چو آسمان در تک و تاز؟در زیر قدم شو چو زمین پستِ نیازعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 19اگلی نظمهر روز مرا غمی دگر پیش آیدکان غم ز غم همه جهان بیش آیدعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 21زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگر صید خدا شوی ز غم رسته شویور در صفت خویش روی بسته شویرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1920ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتا کی باشی چو آسمان در تک و تاز؟در زیر قدم شو چو زمین پستِ نیازعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 19
اگلی نظمهر روز مرا غمی دگر پیش آیدکان غم ز غم همه جهان بیش آیدعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 21
