رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1215رباعی شمارهٔ 1215شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: وشکنمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدر آتش خویش چون دمی جوش کنمخواهم که دمی ترا فراموش کنم2نقل کریںگیرم جانی که عقل بیهوش کنددر جام درآئی و ترا نوش کنم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمخیزید که تا بر شب مهتاب زنیمبر باغ گل و نرگس بیخواب زنیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1214اگلی نظمدر باغ شدم صبوح و گل میچیدموز دیدن باغبان همی ترسیدمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1216ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمخیزید که تا بر شب مهتاب زنیمبر باغ گل و نرگس بیخواب زنیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1214
اگلی نظمدر باغ شدم صبوح و گل میچیدموز دیدن باغبان همی ترسیدمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1216
