غزل شمارهٔ 1615

شاعر: رومی

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)

قافیہ: انم

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری

صداکاران: عندلیب، محسن لیله‌کوهی

من اگر دست زنانم نه من از دستِ زنانم

نه از اینم نه از آنم من از آن شهر کلانم

If I am hand-clapping, I belong not to the clappers; I am neither of this nor of that, I am of that mighty city.

نه پی زمر و قمارم نه پی خمر و عقارم

نه خمیرم نه خمارم نه چنینم نه چنانم

I am not for fluting and gambling, I am not for wine and liquor, I am neither leaven nor crop-sickness, I am neither like this nor like that.

من اگر مست و خرابم نه چو تو مست شرابم

نه ز خاکم نه ز آبم نه از این اهل زمانم

If I am drunk and dissolute, I am not drunk with wine like you; I am not of earth nor of water, I am not of the people of time.

خرد پوره آدم چه خبر دارد از این دم

که من از جمله عالم به دو صد پرده نهانم

The mind of the son of Adam—what knowledge has it of this utterance? For I am hidden by two hundred veils from the world entire.

مشنو این سخن از من، وَ نه زین خاطر روشن

که از این ظاهر و باطن نه پذیرم نه ستانم

Hear not these words as from me, nor from this clear thought, for I neither receive nor seize this outward and inward.

رخ تو گرچه که خوب است قفس جان تو چوب است

برم از من که بسوزی که زبانه‌ست زبانم

Though your face is beautiful, the cage of your soul is of wood; run away from me or you will burn, for my tongue is a flame.

نه ز بویم نه ز رنگم نه ز نامم نه ز ننگم

حذر از تیر خدنگم که خدایی است کمانم

I am not of scent nor colour, I am not of fame nor shame; beware of my poplar arrow, for God is my bow.

نه می خام ستانم نه ز کس وام ستانم

نه دم و دام ستانم هله ای بخت جوانم

I seize not raw wine, nor borrow from anyone, I seize neither breath nor snare, O my youthful fortune.

چو گلستان جنانم طربستان جهانم

به روان همه مردان که روان است روانم

I am as the rosebower of paradise, I am the joy-garden of the world, for my spirit is flowing through the spirits of all men.

1010

شکرستان خیالت بر من گلشکر آرد

به گلستان حقایق گل صدبرگ فشانم

The sugarbed of your phantom brings rose-sugar to me; in the garden of realities I scatter the rose of a hundred petals.

1111

چو درآیم به گلستان گل افشان وصالت

ز سر پا بنشانم که ز داغت به نشانم

When I enter the rose-showering garden of union with you, make me sit down, for I am a target for your brand.

1212

عجب ای عشق چه جفتی چه غریبی چه شگفتی

چو دهانم بگرفتی به درون رفت بیانم

Love, what a mate you are, how strange, how marvellous! When you seized my mouth, my expression went inwards.

1313

چو به تبریز رسد جان سوی شمس الحق و دینم

همه اسرار سخن را به نهایت برسانم

When my soul reaches Tabriz, to come to Shams al-H. aqq u D¯ın, I will bring to an end all the secrets of speech.

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

سخن عشق تو بی آن که برآید به زبانم

رنگ رخساره خبر می‌دهد از حال نهانم

سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 417

ای خدایی که به جز تو ملک‌العرش ندانم

بجز از نام تو نامی نه برآید به زبانم

سناییدیوان اشعارقصایدقصیدهٔ شمارهٔ 116 - در صفات ذات اقدس باری

ز یکی پسته دهانی صنمی بسته دهانم

چو برویید نباتش چو شکر بست زبانم

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1616

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور