غزل شمارهٔ 2821

رخ خوبت به چه ماند، به گلستان و بهاری

چشم مست تو بدان نرگس رعنای خماری

نه تو گفتی که «به جای آرم» و گفتم که «نیاری»

عهد و پیمان و وفاداری و دلبندی و یاری

خنک آن دم که به رحمت سر عشاق بخاری

خنک آن دم که برآید ز خزان باد بهاری