رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1505رباعی شمارهٔ 1505شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اکنصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںما زیبائیم خویش را زیبا کنخو با ما کن ز دیگران خو واکن22نقل کریںور میخواهی که کان گوهر باشیدل را بگشای و سینه را دریا کن◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگلباغ نهانست و درختان پنهانصد سال نماید او و او خود یکسانرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1504اگلی نظمما کاهگلان عشق و پهلو به زمینکرده است زمین را کرمش مرکب و زینرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1506◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگلباغ نهانست و درختان پنهانصد سال نماید او و او خود یکسانرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1504
اگلی نظمما کاهگلان عشق و پهلو به زمینکرده است زمین را کرمش مرکب و زینرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1506
