رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 691غزل شمارهٔ 691شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیہ: ینندصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںهر چند که بلبلان گزینندمرغان دگر خمش نشینند2نقل کریںخود گیر که خرمنی ندارندنه از خرمن فقر دانه چینند3نقل کریںاز حلقه برون نهایم ما نیزهر چند که آن شهان نگینند4نقل کریںگر ولوله مرا نخواهنداز بهر چه کارم آفرینند5نقل کریںشیرین و ترش مراد شاهستدو دیگ نهاده بهر اینند6نقل کریںبایست بود ترش به مطبخچون مخموران بدان رهینند7نقل کریںهر حالت ما غذای قومیستزین اغذیه غیبیان سمینند8نقل کریںمرغان ضمیر از آسمانندروزی دو سه بسته زمینند9نقل کریںزانشان ز فلک گسیل کردندهر چند ستارگان دینند10نقل کریںتا قدر وصال حق بدانندتا درد فراق حق بینند11نقل کریںبر خاک قراضه گر بریزندآن را نهلند و برگزینند12نقل کریںشمس تبریز کم سخن بودشاهان همه صابر و امینند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای عشق که جمله از تو شادندوز نور تو عاشقان بزادندرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 690اگلی نظمرفتیم بقیه را بقا بادلابد برود هر آنک او زادرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 692آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
