رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 691غزل شمارهٔ 691شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیہ: ینندصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںهر چند که بلبلان گزینندمرغان دگر خمش نشینند22نقل کریںخود گیر که خرمنی ندارندنه از خرمن فقر دانه چینند33نقل کریںاز حلقه برون نهایم ما نیزهر چند که آن شهان نگینند44نقل کریںگر ولوله مرا نخواهنداز بهر چه کارم آفرینند55نقل کریںشیرین و ترش مراد شاهستدو دیگ نهاده بهر اینند66نقل کریںبایست بود ترش به مطبخچون مخموران بدان رهینند77نقل کریںهر حالت ما غذای قومیستزین اغذیه غیبیان سمینند88نقل کریںمرغان ضمیر از آسمانندروزی دو سه بسته زمینند99نقل کریںزانشان ز فلک گسیل کردندهر چند ستارگان دینند1010نقل کریںتا قدر وصال حق بدانندتا درد فراق حق بینند1111نقل کریںبر خاک قراضه گر بریزندآن را نهلند و برگزینند1212نقل کریںشمس تبریز کم سخن بودشاهان همه صابر و امینند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای عشق که جمله از تو شادندوز نور تو عاشقان بزادندرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 690اگلی نظمرفتیم بقیه را بقا بادلابد برود هر آنک او زادرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 692◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
