رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1720رباعی شمارهٔ 1720شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: امشویہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای خواجه گنه مکن که بدنام شویگر خاص تویی گنه کنی عام شوی2نقل کریںبر رهگذرت دام نهاده است ابلیسبدکار مباش زانکه در دام شوی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای خواجه ز هر خیال پر باد شویوز هیچ ترش گردی و دلشاد شودیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1719اگلی نظمای داده مرا به خواب در بیداریآسان شده در دلم همه دشواریرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1721زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگر همچو من افتادهٔ این دام شویای بس که خراب باده و جام شویحافظ»رباعیات»رباعی شمارهٔ 42ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای خواجه ز هر خیال پر باد شویوز هیچ ترش گردی و دلشاد شودیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1719
اگلی نظمای داده مرا به خواب در بیداریآسان شده در دلم همه دشواریرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1721
