رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 411رباعی شمارهٔ 411شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ساستہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیصداکار: بهناز شکوهیآڈیوبهناز شکوهیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوبهناز شکوهیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمر وصل ترا هزار صاحب هوس استتا خود به وصال تو که را دسترس است2نقل کریںآن کس که بیافت راحتی یافت تماموانکس که نیافت رنج نایافت بس است◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممرغ دل من چو ترک این دانه گرفتانصاف بده که نیک مردانه گرفترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 410اگلی نظممست است دو چشم از دو چشم مستتدریاب که از دست شدم در دستترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 412زمینہم وزن و قافیہ نظمیںغم خوردن این جهان فانی، هوس استاز هستی ما به نیستی، یک نفَس استسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 60ای عشق که مدح تو همین عشق بس استبرقی ست که موسی اش یک مشت خس استعرفی»رباعیها»رباعی شمارهٔ 51آڈیوصداکار منتخب کریںبهناز شکوهیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممرغ دل من چو ترک این دانه گرفتانصاف بده که نیک مردانه گرفترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 410
اگلی نظممست است دو چشم از دو چشم مستتدریاب که از دست شدم در دستترومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 412
غم خوردن این جهان فانی، هوس استاز هستی ما به نیستی، یک نفَس استسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 60
