غزل شمارهٔ 753

صحبت روشن ضمیران جسمها را جان کند

کوه را برق تجلی آتشین جولان کند

زلف مشکینت که خون در ساغر ایمان کند

شانه را در یک سراسر پنجه مرجان کند

اینک آن جویی که چرخ سبز را گردان کند

اینک آن رویی که ماه و زهره را حیران کند