رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1319رباعی شمارهٔ 1319شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ادیمہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمائیم که پوستین بگازر دادیموز دادن پوستین بگازر شادیم2نقل کریںدر بحر غمی که ساحل و قعرش نیستنظارهگر آمدیم و پست افتادیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمماییم که از بادهٔ بیجام خوشیمهر صبح منوریم و هر شام خوشیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1318اگلی نظممائیم که بیقماش و بیسیم خوشیمدر رنج مرفهیم و در بیم خوشیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1320زمینہم وزن و قافیہ نظمیںبستیم میان و خون دل بگشادیمپندار وجود خود ز سر بنهادیمعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 13چون طایر باد از قفس آزادیمدوران گرهی نزد که ما نگشادیمنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 101ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمماییم که از بادهٔ بیجام خوشیمهر صبح منوریم و هر شام خوشیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1318
اگلی نظممائیم که بیقماش و بیسیم خوشیمدر رنج مرفهیم و در بیم خوشیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1320
بستیم میان و خون دل بگشادیمپندار وجود خود ز سر بنهادیمعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 13
