عطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 13شمارهٔ 13شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ادیمہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبستیم میان و خون دل بگشادیمپندار وجود خود ز سر بنهادیم2نقل کریںما را چه کنی ملامت، ای دوست که مادر وادی بینهایتی افتادیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز بس که دلم در بُنِ این قلزم گشتیک یک مویش زِ شور چون انجم گشتعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 12اگلی نظمزان روز که ما به زندگانی مُردیمگوی طلب از هزار عالم بُردیمعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 14زمینہم وزن و قافیہ نظمیںمائیم که پوستین بگازر دادیموز دادن پوستین بگازر شادیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1319چون طایر باد از قفس آزادیمدوران گرهی نزد که ما نگشادیمنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 101ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز بس که دلم در بُنِ این قلزم گشتیک یک مویش زِ شور چون انجم گشتعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 12
اگلی نظمزان روز که ما به زندگانی مُردیمگوی طلب از هزار عالم بُردیمعطار»مختارنامه»باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید»شمارهٔ 14
