غزل شمارهٔ 1693

شاعر: رومی

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

قافیہ: ارم

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

من پاکباز عشقم تخم غرض نکارم

پشت و پناه فقرم پشت طمع نخارم

نی بند خلق باشم نی از کسی تراشم

مرغ گشاده پایم برگ قفس ندارم

من ابر آب دارم چرخ گهرنثارم

بر تشنگان خاکی آب حیات بارم

موسی بدید آتش آن نور بود دلخوش

من نیز نورم ای جان گرچه ز دور نارم

شاخ درخت گردان اصل درخت ساکن

گرچه که بی‌قرارم در روح برقرارم

من بوالعجب جهانم در مشت گل نهانم

در هر شبی چو روزم در هر خزان بهارم

با مرغ شب شبم من با مرغ روز روزم

اما چو باخود آیم زین هر دو برکنارم

آن لحظه باخود آیم کز محو بیخود آیم

شش دانگ آن گهم که بیرون ز پنج و چارم

جان بشر به ناحق دعویش اختیار است

بی‌اختیار گردد در فر اختیارم

1010

آن عقل پرهنر را بادی است در سر او

آن باد او نماند چون باده‌ای درآرم

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

جز سوختن به یادت مشقی دگر ندارم

در پرتو چراغی پروانه می‌نگارم

بیدل دهلویغزلیاتغزل شمارهٔ 2139

تازی سوار مجنون ملک سخن گرفته

در نکته های تازی با وی سخن ندارم

جامیدیوان اشعارقطعاتشمارهٔ 26

تا نرگست به دشنه چون شمع کشت زارم

چون لاله دور از تو جز خون کفن ندارم

عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 523

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور