رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1205غزل شمارهٔ 1205شاعر: رومیوزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)قافیہ: سہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںسیر نگشت جان من بس مکن و مگو که بسگرچه ملول گشتهای کم نزنی ز هیچ کس2نقل کریںچونک رسول از قنق گشت ملول و شد ترشناصح ایزدی ورا کرد عتاب در عبس3نقل کریںگر نکنی موافقت درد دلی بگیردتهمنفسی خوش است خوش هین مگریز یک نفس4نقل کریںذوق گرفت هر چه او پخت میان جنس خودما بپزیم هم به هم ما نه کمیم از عدس5نقل کریںمن نبرم ز سرخوشان خاصه از این شکرکشانمرگ بود فراقشان مرگ که را بود هوس6نقل کریںدوش حریف مست من داد سبو به دست منبشکنم آن سبوی را بر سر نفس مرتبس7نقل کریںنفس ضعیف معده را من نکنم حریف خودزانک خدوک میشود خوان مرا از این مگس8نقل کریںمن پس و پیش ننگرم پرده شرم بردرمزانک کمند سکر می میکشدم ز پیش و پس9نقل کریںخوش سحری که روی او باشد آفتاب ماشاد شبی که باشد او بر سر کوی دل عسس10نقل کریںآمد عشق چاشتی شکل طبیب پیش مندست نهاد بر رگم گفت ضعیف شد مجس11نقل کریںگفت کباب خور پی قوت دل بگفتمشدل همگی کباب شد سوی شراب ران فرس12نقل کریںگفت شراب اگر خوری از کف هر خسی مخورباده منت دهم گزین صاف شده ز خاک و خس13نقل کریںگفتم اگر بیابمت من چه کنم شراب رانیست روا تیممی بر لب نیل و بر ارس14نقل کریںخامش باش ای سقا کاین فرس الحیات توآب حیات میکشد بازگشا از او جرس15نقل کریںآب حیات از شرف خود نرسد به هر خلفزین سببست مختفی آب حیات در غلس◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمعشق گزین عشق و در او کوکبه میران و مترسای دل تو آیت حق مصحف کژ خوان و مترسرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1204اگلی نظمسوی لبش هر آنک شد زخم خورد ز پیش و پسزانک حوالی عسل نیش زنان بود مگسرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1206زمینہم وزن و قافیہ نظمیںسوی لبش هر آنک شد زخم خورد ز پیش و پسزانک حوالی عسل نیش زنان بود مگسرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1206آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمعشق گزین عشق و در او کوکبه میران و مترسای دل تو آیت حق مصحف کژ خوان و مترسرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1204
اگلی نظمسوی لبش هر آنک شد زخم خورد ز پیش و پسزانک حوالی عسل نیش زنان بود مگسرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1206
سوی لبش هر آنک شد زخم خورد ز پیش و پسزانک حوالی عسل نیش زنان بود مگسرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1206
