رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1204غزل شمارهٔ 1204شاعر: رومیوزن: مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن (رجز مثمن مطوی)قافیہ: ومترسصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںعشق گزین عشق و در او کوکبه میران و مترسای دل تو آیت حق مصحف کژ خوان و مترس2نقل کریںجانوری لاجرم از فرقت جان میلرزیری بهل و واو بهل شو همگی جان و مترس3نقل کریںچون تو گمانی ابدا خایفی از روز یقینعین گمان را تو به سر عین یقین دان و مترس4نقل کریںدر دل کان نقد زری غایبی از دیدن خودرقص کنان شعله زنان برجه از این کار و مترس5نقل کریںدل ز تو برهان طلبد سایه برهان نه تویبر مثل سایه برو باز به برهان و مترس6نقل کریںسایه که فانی کندش طلعت خورشید بقاسایه مخوانش تو دگر عبرت ماکان و مترس◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبرو برو که نفورم ز عشق عارآمیزبرو برو گل سرخی ولیک خارآمیزرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1203اگلی نظمسیر نگشت جان من بس مکن و مگو که بسگرچه ملول گشتهای کم نزنی ز هیچ کسرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1205آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبرو برو که نفورم ز عشق عارآمیزبرو برو گل سرخی ولیک خارآمیزرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1203
اگلی نظمسیر نگشت جان من بس مکن و مگو که بسگرچه ملول گشتهای کم نزنی ز هیچ کسرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1205
