رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1356رباعی شمارهٔ 1356شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ستشدیمہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمهتاب بلند گشت و ما پست شدیممعشوق به هوش آمد و ما مست شدیم2نقل کریںای جان جهان هرچه از این پس شمریبر دست مگیر زانکه از دست شدیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممن یک جانم که صد هزار است تنمچه جان و چه تن که هر دو هم خویشتنمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1355اگلی نظممیپنداری که از غمانت رستمیا بیتو صبور گشتم و بنشستمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1357زمینہم وزن و قافیہ نظمیںدردا که ز دُردی جهان مَست شدیمپشتی چو کمان و تیر از شست شدیمعطار»مختارنامه»باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر»شمارهٔ 48ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممن یک جانم که صد هزار است تنمچه جان و چه تن که هر دو هم خویشتنمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1355
اگلی نظممیپنداری که از غمانت رستمیا بیتو صبور گشتم و بنشستمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1357
دردا که ز دُردی جهان مَست شدیمپشتی چو کمان و تیر از شست شدیمعطار»مختارنامه»باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر»شمارهٔ 48
