نظامی»خمسه»خسرو و شیرین»بخش 101 - چگونگی زمین و هوابخش 101 - چگونگی زمین و هواشاعر: نظامیوزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)صنف: مثنویآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدگر ره گفت کز دور فلک خیززمین را با هوا شرحی برانگیز2نقل کریںجوابش داد به کز پند پُرسیزمینی و هوایی چند پرسی؟3نقل کریںهوا بادیست کز بادی بلرزدزمین خاکیست کاو خاکی نیرزد4نقل کریںجهان را اولین بطنی زمی بودزمین را آخرین بطن آدمی بود◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدگر ره گفت «بعد از زندگانیبه یاد آرم حدیث این جهانی؟»نظامی»خمسه»خسرو و شیرین»بخش 100 - در یاد کردن دوره زندگی پس از مرگاگلی نظمدگر باره بگفتش کای خردمندطبیبانه در آموزم یکی پندنظامی»خمسه»خسرو و شیرین»بخش 102 - در پاس تندرستی از راه اعتدالماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدگر ره گفت «بعد از زندگانیبه یاد آرم حدیث این جهانی؟»نظامی»خمسه»خسرو و شیرین»بخش 100 - در یاد کردن دوره زندگی پس از مرگ
اگلی نظمدگر باره بگفتش کای خردمندطبیبانه در آموزم یکی پندنظامی»خمسه»خسرو و شیرین»بخش 102 - در پاس تندرستی از راه اعتدال
