نظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 129شمارهٔ 129شاعر: نظیری نیشابوریوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اداریہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںهرچند که جور بی محابا داریکس رنجه نمی شود چه پروا داری2نقل کریںصد حور و پری اگر رسد ننشیندبر گوشه خاطری که تو جا داری◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمذوق آمده رخت خوش دلی بر در نهبنما در ناب و داغ بر کوثر نهنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 128اگلی نظمبدگوییی خود کنم مگر یار شویبستانمت از تو تا وفادار شوینظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 130زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای آنکه هزارگونه سودا داریمردان همه ماتم، تو تماشا داریعطار»مختارنامه»باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن»شمارهٔ 30دوش آمد و گفت اگر دل ما داریکُل گرد چرا مذهبِ اَجزا داریعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 35ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمذوق آمده رخت خوش دلی بر در نهبنما در ناب و داغ بر کوثر نهنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 128
اگلی نظمبدگوییی خود کنم مگر یار شویبستانمت از تو تا وفادار شوینظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 130
ای آنکه هزارگونه سودا داریمردان همه ماتم، تو تماشا داریعطار»مختارنامه»باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن»شمارهٔ 30
دوش آمد و گفت اگر دل ما داریکُل گرد چرا مذهبِ اَجزا داریعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 35
