نظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 129شمارهٔ 129شاعر: نظیری نیشابوریوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اداریہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںهرچند که جور بی محابا داریکس رنجه نمی شود چه پروا داری22نقل کریںصد حور و پری اگر رسد ننشیندبر گوشه خاطری که تو جا داری◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمذوق آمده رخت خوش دلی بر در نهبنما در ناب و داغ بر کوثر نهنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 128اگلی نظمبدگوییی خود کنم مگر یار شویبستانمت از تو تا وفادار شوینظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 130◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای آنکه هزارگونه سودا داریمردان همه ماتم، تو تماشا داریعطار»مختارنامه»باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن»شمارهٔ 30دوش آمد و گفت اگر دل ما داریکُل گرد چرا مذهبِ اَجزا داریعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 35◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمذوق آمده رخت خوش دلی بر در نهبنما در ناب و داغ بر کوثر نهنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 128
اگلی نظمبدگوییی خود کنم مگر یار شویبستانمت از تو تا وفادار شوینظیری نیشابوری»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 130
ای آنکه هزارگونه سودا داریمردان همه ماتم، تو تماشا داریعطار»مختارنامه»باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن»شمارهٔ 30
دوش آمد و گفت اگر دل ما داریکُل گرد چرا مذهبِ اَجزا داریعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 35
