خیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»ذرات گردنده [73-57]»رباعی 67رباعی 67شاعر: خیاموزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: باشیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبر سنگ زدم دوش سبوی کاشیسرمست بُدَم چو کردم این اوباشی2نقل کریںبا من به زبانِ حال میگفت سبو:من چون تو بُدَم، تو نیز چون من باشی!◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبردار پیاله و سبو ای دلجوبرگَرْد به گِردِ سبزهزار و لبِ جوخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»ذرات گردنده [73-57]»رباعی 66اگلی نظمزان کوزهٔ میْ که نیست در وی ضرریپُر کن قَدَحی بخور، به من دِهْ دگریخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»ذرات گردنده [73-57]»رباعی 68ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبردار پیاله و سبو ای دلجوبرگَرْد به گِردِ سبزهزار و لبِ جوخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»ذرات گردنده [73-57]»رباعی 66
اگلی نظمزان کوزهٔ میْ که نیست در وی ضرریپُر کن قَدَحی بخور، به من دِهْ دگریخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»ذرات گردنده [73-57]»رباعی 68
