خیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»گردش دوران [56-35]»رباعی 37رباعی 37شاعر: خیاموزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ادشدیمہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںیکچند به کودکی به استاد شدیمیکچند ز استادی خود شاد شدیم2نقل کریںپایان سخن شنو که مارا چه رسید:چو آب برآمدیم و چون باد، شدیم!◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمافسوس که سرمایه ز کَف بیرون شددر پایِ اَجَل بسی جگرها خون شد!خیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»گردش دوران [56-35]»رباعی 36اگلی نظمیارانِ موافق همه از دست شدنددر پای اجل یکان یکان پَست شدندخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»گردش دوران [56-35]»رباعی 38زمینہم وزن و قافیہ نظمیںیک چند به کودکی به استاد شدیمیک چند به روی دوستان شاد شدیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1375یک چند به کودکی به استاد شدیمیک چند به استادی خود شاد شدیمخیام»رباعیات»رباعی شمارهٔ 134ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمافسوس که سرمایه ز کَف بیرون شددر پایِ اَجَل بسی جگرها خون شد!خیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»گردش دوران [56-35]»رباعی 36
اگلی نظمیارانِ موافق همه از دست شدنددر پای اجل یکان یکان پَست شدندخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»گردش دوران [56-35]»رباعی 38
