صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. جامی
  2. »دیوان اشعار
  3. »خاتمة الحیات
  4. »غزلیات
  5. »غزل شمارهٔ 273

غزل شمارهٔ 273

شاعر: جامی

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: ادمده

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

حلقه زلف را گشاد مده

عمر سوداییان به باد مده

2

کشته بادا به خنجر بیداد

هرکه آموزدت که داد مده

3

ناقه عزم تیزپای مرا

جز به کوی خود ایستاد مده

4

بنشین خوش درون دیده من

جای مردم درین سواد مده

5

چون دهی زاد رهروان غم و درد

هیچ کس را ز من زیاد مده

6

یاد من کن به لطف لیک مرا

آنچه من کرده ام به یاد مده

7

نامرادی مراد جامی بس

راه او جز بدین مراد مده

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

ای ز غمزه چشم تو بر جان و دل ناوک زده

دیگری در رشک ازان ناوک که بر هر یک زده

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 272

اگلی نظم

تو پریرویی و عالم ز تو پر دیوانه

نیست خالی ز تمنای تو یک فرزانه

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 274

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور