صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. جامی
  2. »دیوان اشعار
  3. »واسطة العقد
  4. »غزلیات
  5. »غزل شمارهٔ 434

غزل شمارهٔ 434

شاعر: جامی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: دنوشته

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

ای نامه ز خود به خود نوشته

در وی همه نیک و بد نوشته

2

هر دم صنعت ز لوح هستی

صد حرف سترده صد نوشته

3

در نقطه خال عارفان را

سر ازل و ابد نوشته

4

بر صفحه چهره سالکان را

آیات قبول و رد نوشته

5

در خاک دمیده جان و نامش

نسرین بر و سروقد نوشته

6

از گل بنموده روی وصفش

گلچهره و لاله خد نوشته

7

این گفته به عشق خوان که جامی

از عشق نه از خرد نوشته

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

بتی که بود چو جانم به سینه جا کرده

گرفت راه جدایی وداع ناکرده

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 433

اگلی نظم

سرو من بر رخ گل جعد سمن سای منه

گرد مه سلسله زلف شب آسای منه

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 435

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور