صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. جامی
  2. »دیوان اشعار
  3. »فاتحة الشباب
  4. »غزلیات
  5. »غزل شمارهٔ 392

غزل شمارهٔ 392

شاعر: جامی

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: استمیگوید

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

دل قدت را بلاست می‌گوید

کج نگویم که راست می‌گوید

2

هرکه را دیده شد غبار درت

دیده را توتیاست می‌گوید

3

درد خود بی‌تو هرکه را گفتم

درد تو بی‌دواست می‌گوید

4

لب تو خط فزود می‌گویم

لب من جان‌فزاست می‌گوید

5

تیر من گفت در دلت حیف است

آنچه در دل مراست می‌گوید

6

قتل من کار توست می‌گویم

قتل تو عار ماست می‌گوید

7

هست هر مو ز زلف او عمری

جامی این عمرهاست می‌گوید

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

لبم از خاک پات می گوید

تشنه ز آب حیات می گوید

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 391

اگلی نظم

با تو آن کس که ز هر جا سخنی می گوید

حیفم آید که حدیث چو منی می گوید

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 393

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور