غزل شمارهٔ 828

ای اشک سرخ دمبدم از چشم تر مرو

هم رنگ لعل یار منی از نظر مرو

نزدیک مردنم ز تو دور از خدا بترس

نزدیک اگر نیایی ازین دورتر مرو

تا کی روی به قول رقیب از نظر مرا

بهر خدا که بر سخن او دگر مرو

آن عشوه جوی فتنه بازار و کوی شد

ای پارسا ز کنج سلامت بدر مرو

جامی درش نه منزل آلودگان بود

آنجا چو اشک غرقه به خون جگر مرو