بخش 19

ای دل تو و درد او اگر خود مردی

جان بندهٔ تست اگر تو صاحب دردی

با بی‌خبران اگر نشستی بردی

با هشیاران اگر نشستی مردی

چونی ای آنکه از جمال فردی

صدبار ز چو نیم برون آوردی

غم را دیدم گرفته جام دردی

گفتم که غما خبر بود رخ زردی

مردی که فلک رخنه کند از دردی

مردی که خداش کاشکی ناوردی

کی دانستم که بیخطا برگردی؟

برگشتی و خون مستمندان خوردی

امروز چو جمله عمر ضایع کردی

فردا چکنی به خاک و خون میگردی

ای خواجه مرا به لطف خود پروری

زآوردن پشت و دنبه فربه کردی