حافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 107 - رباعیشمارهٔ 107 - رباعیشاعر: حافظوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: جانندهمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمن ترک تو ای نگار آسان ندهمتا پیش زمرد خطت جان ندهم2نقل کریںیاقوت لبت که قوت جان است مراآن را به دو صد هزار مرجان ندهم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمجانا چو شبی با تو به روز آوردمگر بی تو دمی برآورم نامردمحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 106 - رباعیاگلی نظمآن به که بجامِ باده دل شاد کنیموز نآمده و گذشته کم یاد کنیمحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 108 - رباعیماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمآن به که بجامِ باده دل شاد کنیموز نآمده و گذشته کم یاد کنیمحافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 108 - رباعی