شاعر: حافظ
زمین
پشت آیینه بود پرده مستوری زشت
زاهد از کعبه همان به که نیاید به کنشت
صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1626
گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت
بیم دوزخ برم از یاد جو امید بهشت
عرفیغزلیاتغزل شمارهٔ 149
برو ای زاهد و دعوت مکنم سوی بهشت
که خدا در ازل از اهل بهشتم بسرشت
حافظاشعار منتسبشمارهٔ 30
عِیبِ رِندان مَکُن ای زاهدِ پاکیزهسِرِشت!
که گناهِ دِگَران بَر تو نخواهند نوشت
حافظغزلیاتغزل شمارهٔ 80
