صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 80

غزل شمارهٔ 80

شاعر: حافظ

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: شت

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
1

O Zahed, pure of nature! censure not the profligates; For, against thee, they will not record another’s crime.

2

If I be good, or if I be bad. Go thou: be thyself: In the end, every one reapeth that work that he sowed.

3

Every one, whether sensible or insensible, is the seeker of the Beloved: Every place, whether the Masjed or the church, is the house of love.

4

My head of submission and the brick of the Tavern-door: If the complainant understand not this speech, say: Thy head and brick.

5

Of the former kindness in eternity without beginning, make me not hopeless: What knowest thou, behind the screen who is good, who is bad?

6

From the cell of piety, not only I fell out: My father also let go from his hand Paradise of Eternity without end.

7

O Hafez! If, on the day of death, thou bring a cup. Immediately, they will take thee from the street of the tavern to Paradise.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

کُنون که می‌دَمَد از بوستان، نَسْیمِ بِهِشْت

مَن و شَرابِ فَرَح‌بَخْش و یارِ حورسِرِشْت

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 79

اگلی نظم

صُبْحْدَم، مُرْغِ چَمَن با گلِ نوخاسْتِه گُفْت

ناز، کَم کُن که در این باغ، بَسی چون تو شِکُفْت

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 81

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

پشت آیینه بود پرده مستوری زشت

زاهد از کعبه همان به که نیاید به کنشت

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1626

گر به دیرم طلبد مغبچه ی حور سرشت

بیم دوزخ برم از یاد جو امید بهشت

عرفی»غزلیات»غزل شمارهٔ 149

برو ای زاهد و دعوت مکنم سوی بهشت

که خدا در ازل از اهل بهشتم بسرشت

حافظ»اشعار منتسب»شمارهٔ 30

آصف عهد زمان جان جهان تورانشاه

که در این مزرعه جز دانهٔ خیرات نکشت

حافظ»قطعات»قطعه شمارهٔ 3 - ماده تاریخ وفات تورانشاه (میل بهشت = 787)

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00