صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 155

غزل شمارهٔ 155

شاعر: حافظ

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: یزد

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
11
اگر روم ز پِی‌اش فتنه‌ها برانگیزد
ور از طلب بنشینم به کینه برخیزد

If after Him, I go, He up stirreth calamity: And if I sit from search, in wrath, He ariseth.

22
و گر به رهگذری یک دَم از وفاداری
چو گَرد در پِی‌اش افتم چو باد بُگْریزد

And, if, through desire, a moment on a highway, I fall, like the dust at his foot, like the wind, He fleeth.

33
و گر کنم طلبِ نیم بوسه صد افسوس
ز حُقِّهٔ دهنش چون شکر فرو ریزد

And, if I desire half a kiss, a hundred reproaches, Like sugar, from the small round box of his mouth, He out poureth.

44
من آن فریب که در نرگسِ تو می‌بینم
بس آبروی که با خاک ره برآمیزد

That deceit, that I behold in thy eye, Many a reputation that, even with the dust of the path, it spilleth.

55
فراز و شیب بیابان عشق، دامِ بلاست
کجاست شیردلی کز بلا نپرهیزد

The acclivity and declivity of love’s desert is calamity’s snare: A lion-hearted one is where, who not calamity shunneth?

66
تو عمر خواه و صبوری که چرخِ شعبده باز
هزار بازی از این طُرفه‌تر برانگیزد

Ask thou for life and a great patience; that the sphere, sorcery-practising, A thousand tricks more strange than this, evoketh.

77
بر آستانهٔ تسلیم سر بِنِه حافظ
که گر ستیزه کنی، روزگار بستیزد

Hafez! place thy head on the threshold of submission: For if thou make contention, with thee, Time contendeth.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

راهی بزن که آهی بر سازِ آن توان زد

شعری بخوان که با او رَطلِ گران توان زد

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 154

اگلی نظم

به حسن و خُلق و وفا کس به یارِ ما نرسد

تو را در این سخن، انکارِ کارِ ما نرسد

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 156

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

چو ترک سرخوشم از خواب ناز برخیزد

هزار فتنه ز هر گوشه ای برانگیزد

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 278

چه رنگ‌هاست که آن شوخ‌دیده نامیزد

که تا مگر دلم از صحبتش بپرهیزد

سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 115

چنین که غمزهٔ تو خون خلق می‌ریزد

عجب نباشد اگر رستخیز انگیزد

عراقی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 81

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00