صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 217

غزل شمارهٔ 217

شاعر: حافظ

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: لیبود

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
مسلمانان مرا وقتی دلی بود
که با وی گفتمی گر مشکلی بود
22
به گِردابی چو می‌افتادم از غم
به تدبیرش امیدِ ساحلی بود
33
دلی همدرد و یاری مصلحت بین
که اِستِظهارِ هر اهلِ دلی بود
44
ز من ضایع شد اندر کویِ جانان
چه دامنگیر یا رب منزلی بود
55
هنر بی‌عیبِ حِرمان نیست لیکن
ز من محروم‌تر کِی سائلی بود؟
66
بر این جانِ پریشان رحمت آرید
که وقتی کاردانی کاملی بود
77
مرا تا عشق تعلیمِ سخن کرد
حدیثم نکتهٔ هر محفلی بود
88
مگو دیگر که حافظ نکته‌دان است
که ما دیدیم و محکم جاهلی بود
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

آن یار کز او خانهٔ ما جایِ پَری بود

سر تا قدمش چون پَری از عیب بَری بود

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 216

اگلی نظم

در ازل هر کو به فیضِ دولت ارزانی بُوَد

تا ابد جامِ مرادش همدمِ جانی بُوَد

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 218

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00