غزل شمارهٔ 292

شاعر: حافظ

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: اع

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

قسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاع

که نیست با کَسَم از بهرِ مال و جاه نزاع

شرابِ خانگیم بس مِیِ مُغانِه بیار

حریفِ باده رسید ای رفیقِ توبه وِداع

خدای را به مِی‌ام شست و شویِ خِرقه کنید

که من نمی‌شِنَوَم بویِ خیر از این اوضاع

ببین که رقص‌کُنان می‌رود به نالهٔ چنگ

کسی که رُخصه نفرمودی اِسْتِماعِ سَماع

به عاشقان نظری کن به شُکرِ این نعمت

که من غلامِ مطیعم، تو پادشاهِ مُطاع

به فیضِ جرعهٔ جامِ تو تشنه‌ایم، ولی

نمی‌کنیم دلیری نمی‌دهیم صُداع

جبین و چهرهٔ حافظ خدا جدا مَکُناد

ز خاکِ بارگه کبریایِ شاه شجاع

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

سحر که صوفی صبح از نشیمن ابداع

فکند بر کتف کوه طیلسان شعاع

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 281

هنوز عارف و عامی نداشتند نزاع

که لای باده مقررر شد از برای صداع

نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 375

به فر دولت گیتی فروز شاه شجاع

که با کسم نبود بهر مال و جاه نزاع

حافظاشعار منتسبشمارهٔ 26

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور