صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 193

غزل شمارهٔ 193

شاعر: حافظ

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: انند

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
11
در نظربازیِ ما، بی‌خبران، حیران‌اند
من چُنینم که نمودم، دگر ایشان دانند

Astonished at our glance-playing, those void of vision are: As I appeared so I am; the rest, they know.

22
عاقلان، نقطهٔ پرگارِ وجودند ولی
عشق داند که در این دایره، سرگردان‌اند

The sages are the center of the compass of existence; but Love knoweth that, in this circle, they head-revolving are.

33
جلوه‌گاهِ رخِ او، دیدهٔ من، تنها نیست
ماه و خورشید، همین آینه می‌گردانند

Not alone is my eye the splendor-place of His cheek: Revolving this very mirror, the sun and the moon are.

44
عهد ما با لبِ شیرین‌دهنان بَسْت خدا
ما، همه، بنده و این قوم، خداوندان‌اند

With the lip of those sweet of mouth, God established my covenant: We all slaves; and these lords are.

55
مُفْلِسانیم و هوایِ مِی و مُطرب داریم
آه اگر خرقهٔ پشمین به گرو نَسْتانند

Poor are we; and desire for wine and for the minstrel, we have: Also! If, in pledge, the woolen khirka they take not.

66
وصلِ خورشید به شب‌پَرِّهٔ اَعْمی نرسد
که در آن آینه، صاحب‌نظران، حیران‌اند

The union of the sun reacheth not to the blind bat: For, in this mirror those of vision astonished are.

77
لافِ عشق و گِلِه از یار؟ زَهی لافِ دروغ!
عشق‌بازانِ چُنین، مُسْتَحَقِ هِجْران‌اند

Boast of love; and lament of the tyranny of the beloved-O excellent the boast of falsehood! Deserving of separation, love-player-like these are.

88
مگرم چشمِ سیاهِ تو بیاموزد کار
ورنه مستوری و مستی، همه‌کس نَتْوانند

Perchance Thy dark intoxicated eye will teach me the work If not, capable of abstinence and intoxication, not all are.

99
گر به نُزهَتگَهِ ارواح بَرَد بویِ تو، باد
عقل و جان، گوهرِ هستی به نثار افشانند

If to the pleasure-place of souls, the wind carry Thy perfume, In scattering, the jewel of their existence, reason and soul scatter.

1010
زاهد ار رندیِ حافظ نکند فهم، چه شد؟
دیو بُگْریزَد از آن قوم که قرآن خوانند

Zahed! If Hafez practice not profligacy, what fear? Know “From that tribe that readeth the Qoran, the demon fleeth.”

1111
گر شوند آگه از اندیشهٔ ما مُغ‌بَچِگان
بعد از این خرقهٔ صوفی به گرو نَسْتانند

If the young magians become acquainted with our ill-thought, After this, in pledge, the Sufi’s khirka they take not.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

سروِ چَمانِ من چرا میلِ چمن نمی‌کند؟

همدمِ گل نمی‌شود، یادِ سَمَن نمی‌کند

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 192

اگلی نظم

سَمَن‌بویان غبارِ غم چو بنشینند، بنشانند

پری‌رویان قرار از دل چو بستیزند، بستانند

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 194

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

خم زلف تو که زنجیر جنون می خوانند

ای خوش آن طایفه کاین سلسله می جنبانند

امیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 773

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00