صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. غالب دهلوی
  2. »دیوان اشعار
  3. »رباعیات
  4. »رباعی شمارهٔ 16

رباعی شمارهٔ 16

شاعر: غالب دهلوی

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قافیہ: است

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 60

صنف: رباعی

Toggle stanza 1
1

زان دوست که جان قالب مهر و وفاست

گر دیر رسد پاسخ مکتوب رواست

2

زان اشک که ریخت دیده هنگام رقم

فی الجمله نورد نامه دشوارگشاست

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

هستم ز می امید سرمست و بس است

دارم سر این کلاه در دست و بس است

غالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 15

اگلی نظم

هر کس ز حقیقت خبری داشته است

بر خاک ره عجز سری داشته است

غالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 17

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

راهی ست ز حق به خلق بس روشن و راست

راهی ست ز خلق سوی حق پر کم و کاست

جامی»دیوان اشعار»رباعیات»شمارهٔ 19

دوری که در [او] آمدن و رفتنِ ماست،

او را نه نهایت، نه بدایت پیداست

خیام»ترانه‌های خیام (صادق هدایت)»راز آفرینش [ 15-1]»رباعی 10

دارنده چو ترکیبِ طَبایع آراست

از بهرِ چه اوفْکَنْدَش اندر کم‌وکاست؟

خیام»ترانه‌های خیام (صادق هدایت)»راز آفرینش [ 15-1]»رباعی 11

دارنده چو ترکیب طبایع آراست

از بهر چه افکندش اندر کم و کاست؟

خیام»رباعیات»رباعی شمارهٔ 31

در دایره‌ای که آمد و رفتن ماست

او را نه بدایت، نه نهایت پیدا‌ست

خیام»رباعیات»رباعی شمارهٔ 34

عمری‌ست مرا تیره و کاری‌ست نه راست

محنت همه افزوده و راحت کم و کاست

خیام»رباعیات»رباعی شمارهٔ 38

دارنده، چو ترکیبِ طبایع آراست

باز از چه سبب فکندش اندر کم و کاست؟

خیام»رباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی»رباعیات اصیل»شمارهٔ 1

در دایره‌ای کآمدن و رفتنِ ماست

او را نه بدایت، نه نهایت پیداست

خیام»رباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی»رباعیات اصیل»شمارهٔ 2

آن آتش ساده که ترا خورد و بکاست

آن ساده به از دو صد نگار زیبا است

رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 117

آن بت که جمال و زینت مجلس ماست

در مجلس ما نیست ندانیم کجاست

رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 118

مزید تلاش کریں

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور