صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. بیدل دهلوی
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 144

غزل شمارهٔ 144

شاعر: بیدل دهلوی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ورا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
مکن ز شانه پریشان دماغ‌گیسو را
مچین به چین غضب آستین ابرورا
22
نگاه را مژه‌ات نیست مانع وحشت
به سبزه‌ای نتوان بست راه آهو را
33
به کنه مطلب عشاق راه بردن نیست
گل خیال تو بیرون نمی‌دهد بو را
44
سری‌که نشئه‌پرست دماغ استغناست
به‌کیمیا ندهد خاک آن سرکو را
55
عتاب لاله‌رخان عرض جوهر ذاتی‌ست
ز شعله‌ها نتوان بردگرمی خو را
66
کجا به‌کشتن ما حسن می‌کندتقصیر
که زیر تیغ نشانده‌ست نرگس او را
77
خط غرور مخوان آنقدر ز لوح هوا
یکی مطالعه‌کن سرنوشت زانو را
88
خجالت من و ما آبیار مزرع ماست
عرق سحاب بهاراست رستن مو را
99
چو سایه‌عمر به افتادگی گذشت اما
به هیچ جای نکردیم‌گرم پهلو را
1010
به دامن شب ما از سحر مگیر سراغ
بیاض دیده به خواب است چشم آهو را
1111
ز پیچ وتاب میانش بیان مکن بیدل
به چشم مردم عالم میفکن این مو را
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

سرمه سنگین نکند شوخی چشم اورا

درس تمکین ندهد گرد، رم آهورا

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 143

اگلی نظم

کیست بردارد ز اهل معرفت ناز تو را

گنبد دستارکو بردارد آواز تو را

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 145

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

بس است تیغ تغافل من بلاجو را

مکن به خون من آلوده تیغ ابرو را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 644

به‌ گلشنی‌ که دهم عرض شوخی او را

تحیر آینهٔ رنگ می‌کند بو را

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 142

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00