بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 45غزل شمارهٔ 45شاعر: بیدل دهلویوزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیہ: امیبردماراہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںز بزم وصل خواهشهای بیجا میبرد ما راچو گوهر موج ما بیرون دریا میبرد ما را2نقل کریںندارد شمع ما را صرفه سیر محفل امکاننگه تا میرود از خود به یغما میبرد ما را3نقل کریںچو فریاد جرس ماییم جولان پریشانیبههر راهی که خواهد بیخودیها میبرد ما را4نقل کریںجنون میریزد از ما رنگ آتشخانهٔ عالمبه هرجا مشت خاری شد تقاضا میبرد ما را5نقل کریںچو کار نارسای عاجزان با اینهمه پستیبه جز دست دعا دیگر که بالا میبرد ما را6نقل کریںهمان چون سایه ما و سجدهٔ شکر جبینساییکه تا آن آستان بیزحمت پا میبرد ما را7نقل کریںز وحشت شعلهٔ ما مژدهٔ خاکستری داردپرافشانی به طوف بال عنقا میبرد ما را8نقل کریںندارد نشئهٔ آزادی ما ساغر دیگرغبار دامن افشاندن به صحرا میبرد ما را9نقل کریںمدارایی به یاران میکند تمکین ما ورنهشکست رنگ از این محفل چو مینا میبرد ما را10نقل کریںنه گلشن را ز ما رنگی نه صحرا را ز ما گردیبه هرجا میبرد شوق تو بیما میبرد ما را11نقل کریںگداز درد طوفان کرد دست از ما بشو بیدلنبرد این سیل اگر امروز فردا میبرد ما را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبه خاک تیره آخر خودسریها میبرد ما راچو آتش، گردنافرازی ته پا میبرد ما رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 44اگلی نظمجنون کی قدردان کوه و هامون میکند ما راهمان فرزانگی روزی دو مجنون میکند ما رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 46زمینہم وزن و قافیہ نظمیںنه بوی گل، نه رنگ لاله از جا می برد ما رابه گلشن لذت ترک تماشا می برد ما راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 337به خاک تیره آخر خودسریها میبرد ما راچو آتش، گردنافرازی ته پا میبرد ما رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 44آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبه خاک تیره آخر خودسریها میبرد ما راچو آتش، گردنافرازی ته پا میبرد ما رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 44
اگلی نظمجنون کی قدردان کوه و هامون میکند ما راهمان فرزانگی روزی دو مجنون میکند ما رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 46
نه بوی گل، نه رنگ لاله از جا می برد ما رابه گلشن لذت ترک تماشا می برد ما راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 337
به خاک تیره آخر خودسریها میبرد ما راچو آتش، گردنافرازی ته پا میبرد ما رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 44
