عطار»پندنامه»بخش 37 - در بیان چار چیز که از عطاهای خداستبخش 37 - در بیان چار چیز که از عطاهای خداستشاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)صنف: مثنویآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںچارچیز است از عطاهای کریمبا تو گویم یاد گیرش ای سلیم22نقل کریںفرض حق اول بجای آوردن استوالدین از خویش راضی کردن است33نقل کریںحکم دیگر چیست با شیطان جهادچارمش نیکی به خلق نامراد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچارچیز است از خطاها ای پسرگوش دارش با تو گویم سر بسرعطار»پندنامه»بخش 36 - در بیان چار چیز که از خطاهاستاگلی نظممیفزاید عمر مرد از چارچیزاین نصیحت بشنو ای جان عزیزعطار»پندنامه»بخش 38 - در بیان چارچیز که عمر را زیاد کند◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچارچیز است از خطاها ای پسرگوش دارش با تو گویم سر بسرعطار»پندنامه»بخش 36 - در بیان چار چیز که از خطاهاست
اگلی نظممیفزاید عمر مرد از چارچیزاین نصیحت بشنو ای جان عزیزعطار»پندنامه»بخش 38 - در بیان چارچیز که عمر را زیاد کند
