عطار»مصیبت نامه»بخش بیست و هفتم»بخش 7 - الحكایة و التمثیلبخش 7 - الحكایة و التمثیلشاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)صنف: مثنویآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآن یکی دیوانه سرافراشتهسر بسوی آسمان برداشته2نقل کریںخوش زفان بگشاد و گفت ای کردگارگر ترا نگرفت دل زین کار و بار3نقل کریںدل مرا بگرفت تا چندت ازیندل نشد سیر ای خداوندت ازین◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبیدلی بودست جانی بیقرارسربرآوردی و گفتی زار زارعطار»مصیبت نامه»بخش بیست و هفتم»بخش 6 - الحكایة و التمثیلاگلی نظمآن یکی دیوانه در برفی نشستهمچو آتش برف میخورد از دو دستعطار»مصیبت نامه»بخش بیست و هفتم»بخش 8 - الحكایة و التمثیلماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبیدلی بودست جانی بیقرارسربرآوردی و گفتی زار زارعطار»مصیبت نامه»بخش بیست و هفتم»بخش 6 - الحكایة و التمثیل
اگلی نظمآن یکی دیوانه در برفی نشستهمچو آتش برف میخورد از دو دستعطار»مصیبت نامه»بخش بیست و هفتم»بخش 8 - الحكایة و التمثیل
