عطار»مصیبت نامه»بخش بیست و دوم»بخش 10 - الحكایة و التمثیلبخش 10 - الحكایة و التمثیلشاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)صنف: مثنویآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدر رهی میرفت مجنونی عجببود پای و سر برهنه خشک لب2نقل کریںشد ز سرما و گل ره بیقرارسر ببالا کرد و گفت ای کردگار3نقل کریںیا دلم ده باز تا چند از بلایا نه باری ژنده کفشی ده مرا◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمشد مگر دیوانه شبلی چند گاهبرد با دیوانه جایش پادشاهعطار»مصیبت نامه»بخش بیست و دوم»بخش 9 - الحكایة و التمثیلاگلی نظمبود آن دیوانه دل برخاستهوز غم بی نانیش جان کاستهعطار»مصیبت نامه»بخش بیست و دوم»بخش 11 - الحكایة و التمثیلماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمشد مگر دیوانه شبلی چند گاهبرد با دیوانه جایش پادشاهعطار»مصیبت نامه»بخش بیست و دوم»بخش 9 - الحكایة و التمثیل
اگلی نظمبود آن دیوانه دل برخاستهوز غم بی نانیش جان کاستهعطار»مصیبت نامه»بخش بیست و دوم»بخش 11 - الحكایة و التمثیل
