عطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 36شمارهٔ 36شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انیازتوصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای بی سر و بن گشته جهانی از تونامانده سالم دل و جانی از تو2نقل کریںگرچه نتوان یافت نشانی از توغایب نتوان بود زمانی از تو◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدوش آمد و گفت اگر دل ما داریکُل گرد چرا مذهبِ اَجزا داریعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 35اگلی نظمگه پیش تو چون قلم به سر میآییمگاه از بد و نیک بیخبر میآییمعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 37ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدوش آمد و گفت اگر دل ما داریکُل گرد چرا مذهبِ اَجزا داریعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 35
اگلی نظمگه پیش تو چون قلم به سر میآییمگاه از بد و نیک بیخبر میآییمعطار»مختارنامه»باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق»شمارهٔ 37