عطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 30شمارهٔ 30شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: وزكنندصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںعشاق که قصّهٔ دل افروز کنندجان همچو چراغ در سرِ سوز کنند2نقل کریںبا خویش حساب خود شب و روز کنندفردای قیامتِ خود امروز کنند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهر دیده که روی در معانی آوردبیشک ز کمال زندگانی آوردعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 29اگلی نظمهر روز ز دل بر سرِ آتش میباشخاکِ کفِ پای خلقِ سرکش میباشعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 31ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهر دیده که روی در معانی آوردبیشک ز کمال زندگانی آوردعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 29
اگلی نظمهر روز ز دل بر سرِ آتش میباشخاکِ کفِ پای خلقِ سرکش میباشعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 31
