عطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 29شمارهٔ 29شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انیاوردصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںهر دیده که روی در معانی آوردبیشک ز کمال زندگانی آورد2نقل کریںبر باد مده عمر که هر لحظه ز عمرصد مُلک به دست میتوانی آورد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز عمر، تمام بهره، برداشته گیرهر تخم که دل میطلبد کاشته گیرعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 28اگلی نظمعشاق که قصّهٔ دل افروز کنندجان همچو چراغ در سرِ سوز کنندعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 30ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز عمر، تمام بهره، برداشته گیرهر تخم که دل میطلبد کاشته گیرعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 28
اگلی نظمعشاق که قصّهٔ دل افروز کنندجان همچو چراغ در سرِ سوز کنندعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 30
