عطار»مختارنامه»باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق»شمارهٔ 13شمارهٔ 13شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: نتمیترسمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاز زلفِ شکن بر شکنت میترسموز نرگسِ مستِ پرفنت میترسم2نقل کریںمن میخواهم که راه گیرم در پیشاز غمزهٔ چشمِ رهزنت میترسم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچشمِ خوشِ تو که مذهبِ عبهر داشتبس شور که هر مژهٔ او در سر داشتعطار»مختارنامه»باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق»شمارهٔ 12اگلی نظمگر عفو کنی به لطف جرمی که مراستآسان ز سرِ وجود برخواهم خاستعطار»مختارنامه»باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق»شمارهٔ 14ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچشمِ خوشِ تو که مذهبِ عبهر داشتبس شور که هر مژهٔ او در سر داشتعطار»مختارنامه»باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق»شمارهٔ 12
اگلی نظمگر عفو کنی به لطف جرمی که مراستآسان ز سرِ وجود برخواهم خاستعطار»مختارنامه»باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق»شمارهٔ 14
