عطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 7شمارهٔ 7شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اربمردصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدانی تو که هر که زادناچار بمردبه از چو من و چون ز تو بسیار بمرد2نقل کریںهر روز بمیر صد ره وزنده بباشکاسان نبود ترا به یکبار بمرد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمعمری به هوس گذاشتی خیز و بروسر برکِه و مِه فراشتی خیز و بروعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 6اگلی نظمچون قاعدهٔ بقای ما عین فناستبر عین فنا کار بنتوان آراستعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 8ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمعمری به هوس گذاشتی خیز و بروسر برکِه و مِه فراشتی خیز و بروعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 6
اگلی نظمچون قاعدهٔ بقای ما عین فناستبر عین فنا کار بنتوان آراستعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 8