عطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 6شمارهٔ 6شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اشتیخیزوبروصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںعمری به هوس گذاشتی خیز و بروسر برکِه و مِه فراشتی خیز و برو2نقل کریںزین بیش جهان نمیرسد حصهٔ توچون نوبت خویش داشتی خیز و برو◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدیدی تو که محنت زده و شاد بمردشاگرد به خاک رفت و استاد بمردعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 5اگلی نظمدانی تو که هر که زادناچار بمردبه از چو من و چون ز تو بسیار بمردعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 7ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدیدی تو که محنت زده و شاد بمردشاگرد به خاک رفت و استاد بمردعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 5
اگلی نظمدانی تو که هر که زادناچار بمردبه از چو من و چون ز تو بسیار بمردعطار»مختارنامه»باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن»شمارهٔ 7
