عطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 27شمارهٔ 27شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ودیاخرصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںاز ناز چه سود چون بسودی آخربی شمع شبی چون نغنودی آخر22نقل کریںاکنون به کفن در بغنودی در خاکرفتی و تو گویی که نبودی آخر◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمناگاه چو رخ به راه میآوردیبه هرچه خط سیاه میآوردیعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 26اگلی نظمجان را چو ز رفتن تو آگاهی شددل در سر نالهٔ سحرگاهی شدعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 28◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمناگاه چو رخ به راه میآوردیبه هرچه خط سیاه میآوردیعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 26
اگلی نظمجان را چو ز رفتن تو آگاهی شددل در سر نالهٔ سحرگاهی شدعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 28
