عطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 30شمارهٔ 30شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ویمننمودصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںماهی که ز رخ یک سرِ مویم ننمودراهم زد و راهِ سرِ کویم ننمود2نقل کریںصد معنی بکر در صفات رویش،چون روی نماید، ز چه رویم ننمود◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمکوثر که لبِ ترا ندیم افتادهستسر بر خطِ سبزِ تومقیم افتادهستعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 29اگلی نظمآن ماه که سجده بُرد انجم او راتا کرد دل از دیدهٔ خود گم او راعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 31ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمکوثر که لبِ ترا ندیم افتادهستسر بر خطِ سبزِ تومقیم افتادهستعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 29
اگلی نظمآن ماه که سجده بُرد انجم او راتا کرد دل از دیدهٔ خود گم او راعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 31
